Elke regel, nee, elk woord van dit artikel sloeg zo ontzettend hard naar binnen bij mij. Voor elk woord heb ik tientallen tranen gelaten en ik kan mij nog steeds niet voorstellen dat ik zojuist de realiteit gelezen heb. Een zieke, eindeloze, zwakke wereld. Een hel. Waarom zijn er zo veel mensen op deze wereld die krankzinnig geworden zijn.
Voordat ik aan mijn dag begin, kijk ik altijd eerst even op nu.nl. Iets wat ik misschien beter aan het einde van mijn dag kan doen. Want eerlijk is eerlijk, de gruwelijke nieuwsberichten die binnenstromen zijn niet te stoppen. Het is te gek voor woorden, noem het maar gerust ziekelijk.
Ja, gisteren was het weer witte donderdag en dat betekend dat The Passion te zien is! Samen met een vriendin namen we de trein richting Enschede om daar het hele spectacel wat wij normaal altijd op tv zien, te kunnen bewonderen. (We hadden ook eindelijk onze Studenten OV dus gratiesch reizen.)
Al dagen, maanden, jaren zelfs, heb ik de behoefte om te schrijven. Niet alleen over mijn fantasie in een soort boek-vorm, maar ook over de dagelijkse dingen om ons heen. Over de mensen, over de wereld en hoe ik hier over denk.
